Groot geluk in een klein dorp

Zomaar een vrijdagavond.

In de Dorpswinkel is door vrijwilligers gekookt met producten uit de derving van de winkel. Dertien dorpsgenoten schuiven aan om met elkaar te eten en gezellig samen te zijn. Vanavond zit jong en oud met elkaar aan tafel. Mevrouw x die nog niet zo lang geleden haar liefste man heeft verloren, heeft vorige week zo genoten bij de Dorpstafel en daarom vanavond haar vriendin mee gebracht. Beide 90 plus.  Een jonge moeder met twee kinderen hebben oma mee genomen. Een gezellig stel, net met pensioen, die naast het oppassen op de kleinkinderen veel tijd in het dorp en de winkel steken, omdat ze daar zo van genieten. Een vaste gast, zijn gezondheid gaat achteruit, de loop naar de winkel wordt steeds lastiger, eten gaat ook niet meer zo makkelijk, maar hij is er, elke vrijdagavond weer. Er wordt gekletst en ontzettend veel gelachen aan tafel. Tussen het voor – en hoofdgerecht brengen twee gasten op gitaar en accordeon een lied ten gehore en de rest van de tafel zingt uit volle borst mee.  Ik zie het meisje van 7 immens genieten en verwonderd om zich heen kijken naar wat er aan tafel gebeurt. Dan valt bij haar het kwartje. Ze snapt hoe fijn het is om samen te zijn en iets voor een ander te doen. Ze zegt:” Ik wil jullie voorlezen”. Ze loopt naar de kinderhoek en pakt een boek. Met een groot boek onder haar arm klimt ze op haar stoel. Slaat het boek open en begint te lezen; Sneeuwwitje en de zeven dwergen. Ik kijk naar haar en smelt. Wat hebben wij toch een  fantastisch dorp.

(De foto bij dit bericht is van een andere avond aan de dorpstafel)
(De auteur van dit verslag blijft graag anoniem)

 

 

 

Comment

There is no comment on this post. Be the first one.

Leave a comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.